ශම්මිගේ යාළුවෝ

Friday, July 18, 2014

ජීවතේ කොයි වගේද කියලා - ජීවත් වෙලාමයි බලන්න ඕනි




විවිධාකාර මිනිසුන් ජීවිතේට එන යන,ගොඩවෙලා යන, ඇවිත් නතර වෙන වකවානුවක අපිට අපේම කියලා ළෙංඟුතුකම් අපේමකම තියෙන බැඳීම් අතලොස්සක අපි නතර වෙද්දි. අපේ දේවල් අපේ නෙවෙයි දැනෙන් කාලේකදි, අපිට අයිති නැති දේවල් අපේම දේවල් වෙන හැටි


             ජීවිතේ පුදුමාකාරයි
කවුද කියන්නේ? 
              මම
එහෙම දෙයක් නෑ, ජීවිතේ කොයි වගේද බලන්න ජීවත් වෙලමයි බලන්න ඕනි

වටපිටාවක ලස්සන දකින්න නම් අමාරුවෙන් වුනත් කන්ද මුදුනටම නගින්න ඕනි, ඒත් කන්දක් තියෙනවනම් පල්ලමුකත් තියෙනවා කියන එක අමතක නොකරන තරමට නොවැටී ඉන්න පුළුවන්කම වැඩී..

            අපේ, මගේ, ඔයාගේ, අරයගේ.. කොතනත් මමත්වය පිරිලා යද්දි අන්තිමට ඉතිරිය මොකක්ද කියලා අපිම දන්නේ නෑ, තැන් තැන්වල එකිනෙකාපරයා යෑමේ වුවමනාව.. මොනවටද?

           ගාල්ලට ගියොත් කියාවි මුහුද අපේ කියලා, නුවරඑළියට ගියොත් කියාවි ඈත පේන කන්ද අපේ කියලා, කොළඹ නම් කියාවි අපි කොළඹ කියලා, ඔක්කම සෙල්ලම් රියන් හයක් යටට යනකම්නේ..

      එක එක අය එකක එක එක බැඳීම්, දෙමව්පියෝ, සහෝදරයෝ, යාළුවෝ, නෑදෑයෝ.. ඒ අතරන් තව එක විශේෂ බැඳීමක්..     ජීවිතේ ඉස්සරහට යද්දි අපිට හැමෝම එක්ක නවතින්න බෑ, අපි ඒ වෙනකොටත් එක්කෙනෙක් තෝරගෙන ඉවරයිනම්, ඒකයි කියන්නෙ අපේ තෝරාගැනීම ඉස්රම්ම එක්ක වෙන්න ඖනේ කියලා, ලෝකෙට පේන්න නෙවෙයි එකට ජීවත් වෙන්න,කෙල්ලො/කොල්ලො සීයකට ආදරේ කරන එක නෙවෙයි ආදරේ, තමන්ගෙ කෙල්ලට/කොල්ලට සිය විදියකට ආදරේ කරන්න පුළුවන්නම් ඒකයි ආදරේ එයාව සතුටින් තියන්න පුළුවන්නම් එච්චරයි...

                  එක තැනක සහෝදරයෝ සහෝදරයො රංඩු වෙද්දි, තව තැනක සහෝදරයෝ නෑ කියලා දුක්වෙන අය ඉන්නවා.. අපිට ඕනි හැමදේම අපිට ලැබෙන්නේ නෑ ඒකයි ඇත්ත.. ඒ දේ නැතිවුනා කියලා ජීවිතේ එතනින් නවත්නිනේ නැ.. හ

       කෙනෙක් තමන්ගේ අම්මගේ/තාත්තගේ වියෝවෙන් දුක් වෙනවා තැනක අම්මා ළමයින්ව පාරේ දාලා ගිහින්, තාත්තා හවසට බීලා ඇවිත් ගහනවා කියලා ඒ දෙන්නා එක්ක වෛරෙන් ඉන්නවා,..

ජීවිතේ වෙනස්, ඒ වෙනසට මූණ දෙන්න, ජීවිත්වෙන කාලේ හැමදේම කරන්න බෑ, සුදුසු දේ විතරයි කරන්න පුළුවන්.. කෙලින් ඉන්න පුළුවන් වෙලාවට කොයි තරම් වඳුරු බණ කිව්වත් වැටෙන වෙලාවට හැමෝම වැටෙනවා..මොනවා කිව්වත් ඕකනේ ඇත්ත..

               තැන තැන ගිහින් අරයා මෙයාගේ වැරදි කියන්නේන නැතිව, අනිත් අය තමන්ගේ හොඳ කියන විදියට ජීවිත් වෙන්න පුළුවනිනම්, අනිත් අයගේ මතකයේ හොද විදියේ මතකයක් තියන්න පුළුවන් විදියට ඉන්න පුළුවනිනම් ඒකයි ලොකුම ජයග්‍රහණය,.. ලොකුවෙලා දොස්තර කෙනෙක් වෙන්න පුතේ, ඉංජිනේරුවෙන් වෙන්න පුතේ කියලා කිවව්ට කීයෙන් කීදෙනාද දොස්තරයා ඉංජිනේරුවො වෙන්නේ?? ඒත් හැමෝටම මතකයේ රැඳෙන කෙනෙක් වෙන්න බැරිකමක් නෑ.. 

විවිධත්වයක් තියෙන්නෝනි පැවැත්මකට.. අපේ ජීවිත කොහේටද ය්නනේ, කවුද ඒ ඇතුළෙ ඉන්නේ, කාවද එලියට දාන්නෙ කියන දේවල් අපිටමයි පාලනය කරන්න පුළුවන්.. ඩ්‍රයිව්න් ලයිසන් එක ගත්තාම වගේ ජීවිතේ ලැබුනාම... වාහනේ පදවද්දි ඒකේ වගකීම අපේ වගේ තමයි ජීවිතේ වගකීමත් අපිමයි දරන්න ඕනි.. පිදිය යුත්තන් පිදිය යුතුයි වගේම තමයි කැපිය යුත්තන් කැපිය යුතුයි.. 

ජීවිතේ බැඳීම් ගොඩගහගන්න එක නෙවෙයි කරන්නෝනි.. හැම පුංචි බැඳීමකටම ආදරේ කරන එක..




ප.ලි - හෙන දුකක්නේ පෝස්ට් 8,9ක් තිබ්බත් ඩ්‍රාෆ්ට් එකේ පෝස්ට් කරන්න එක්ක නෑ..
ප.ප.ලි - ආයේ තව මාස 6කින් විතර එනකම් බායි වේවා... ^_^ 


       

31 comments:

  1. කාලෙකින් ඇවිත් පෝස්ට් දෙක තුනක් දාලා ආයෙත් අතුරුදහන් වෙන්න ට්‍රයි එක නේ.....
    සිතුවිලි වයසට ගිහින් ද?

    ReplyDelete
    Replies
    1. :D ඒම හරි දාගන්න පුළුවන් වුනොත් හොදයි අප්පා.. නැතිනම් බ්ලොග් එකේ මකුණු දැල් කඩලම එපා වෙනවා :/

      Delete
  2. පරිණත වේගන එනවා වගේ

    ReplyDelete
  3. සහතික ඇත්ත කතාව! අපි හැමෝටම දොස්තරලා ඉංජිනේරුවෝ වෙන්න බැහැ.. එහෙම උනොත් මේ ලෝකේ පැවැත්මකුත් නෑ... මොකද ඒ දොස්තරලා ඉංජිනේරුවන්ට බස් එකේ යන්න උනොත් එක ගෙනියන්න ඩ්‍රයිවර්ලා කොන්දොස්තරලා ඉන්න ඕනේ නිසා...

    වැදගත්ම දේ.. "තැන තැන ගිහින් අරයා මෙයාගේ වැරදි කියන්නේන නැතිව, අනිත් අය තමන්ගේ හොඳ කියන විදියට ජීවිත් වෙන්න පුළුවනිනම්, අනිත් අයගේ මතකයේ හොද විදියේ මතකයක් තියන්න පුළුවන් විදියට ඉන්න පුළුවනිනම් ඒකයි ලොකුම ජයග්‍රහණය.."

    ReplyDelete
    Replies
    1. හම්මේ මෙන්න නෙලංග අය්යා මේ පැත්තට ඇවිත්.. ^_^
      ඒකනේ.. //මොකද ඒ දොස්තරලා ඉංජිනේරුවන්ට බස් එකේ යන්න උනොත් එක ගෙනියන්න ඩ්‍රයිවර්ලා කොන්දොස්තරලා ඉන්න ඕනේ නිසා... // ඒක තමයි.. හැමෝම දොස්තරලා වුනොත් බේත් ගන්න අයත් ඉන්න ඕනි.. :D

      Delete
  4. අහ්, බ්ලොග් එකක් තියෙනව කියලා මතක් වෙලා තියෙන්නේ...

    ReplyDelete
  5. ජීවත් වෙනව කියල මතක් වුනා වගෙම,
    බොගක් තිබේ කියලත් මතක් කොර ගන්ටෝනා...

    ජීවිතේ බැඳීම් ගොඩ අස්සේ පුංචි බැදීම් ගොඩකට ආදරේ කලොත් අවුල්ද බං/?

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඒක තමයි.. අපි වගේ ඉන්නෝනා.. ^_^

      අවුල් නෑ නේ.. ඒම තමයි කෝමත් කරන්නෝනි.. :D

      Delete
  6. topic එකේ spelling වැරදියි බොලව්.. හදපං

    ReplyDelete
    Replies
    1. කොතනෙයි අය්යේ?? මට තේරෙන්නෑනේ

      Delete
  7. බැඳීම් ගොඩගහ ගත්තම තමයි මාම්ත්වය මතුවෙන්නේ , ඉරිසියාව මතුවෙන්නේ .. එත් ඉතින් එක මනුෂ්‍ය ස්වාභාවයනේ ... කලමනාකරනය කරගන්න උත්සාහ කරන්න ඕනේ , නැතිකරගන්න නම් බැරිවෙයි

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඇත්ත.. අනිත් අයට වඩා ඉස්මතු වෙන්න යනවා වටපිටාවේ අය වැඩි වුනාම..අපිමයි ඒක හදාගන්නෝනි..

      Delete
  8. ජිවත් වෙලා බලන්නම එපැයි ... එල

    ReplyDelete
  9. Mokadda akke Plutota ira paayanawa wagene post daanneth.. Welaawata follow karala thibbe blog eka..
    Bandeem... Mama... Naae ekko epa.. E gana kathaa karanna kamathi naha....

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඉස්සර වගේ එක දිගට ලියන්න වෙලාව මදි මලයා.. :D

      හක්, බැඳීම් ගැන කතා කරන්න අකමැති මොකෝ, පොදුවේ හැමබැඳීමක්ම ගැන කියලා තියේනනේ

      Delete
  10. එකතු වෙමුද..???

    එන්න එකතු වෙන්න එකතුව.org සමග http://ekathuwa.org/

    අලුත් විදිහට ලෝකය දකින..අලුත් දේවල් කරන්න සිහින දකින.. ඔබ වෙනුවෙන්ම නිර්මානය කල..ඔබගේම ෆොරමය.. එකතුව.org...ඉතින් දැන්ම එකතු වෙන්න..එකතුවත් එක්ක..

    ReplyDelete
    Replies
    1. ආරාධනාවට ස්තූතියි මලයා,
      ඒ වුනාට බ්ලොග් එකක ඔය වගේ දෙයක් දාද්දි අඩු තරමින් බ්ලොග් එක බැලුවා කියන්නත් ක්මේනට් එක්ක දාන්න, මොකද මෙතන ප්‍රචාරණ වැඩ කරන තැනක් නෙවෙයිනේ.. :3

      පෝස්ට් එකේ තියෙන්නෙත් මමත්වය, මේකත් ඒ වගේ තමයි :v

      හොද වැඩක්(වැරදි හදාගෙන) දිගටම කරන් යන්න
      ජය !!

      Delete
  11. ශම්මි අක්කියා වෙනස් වෙලා නේද?පට්ට විදිහට බ්ලොගත් වෙනස් කරගෙනනේ ඔයා අපි නැති ටිකට

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඔව් පොඩි මලයෝ, ටිකක් වෙනස් වෙන්න හිතුවා.. :D ඔයාලා ආවේ නැහැනේ ඉතින්

      Delete
  12. Replies
    1. වෙලාවක් නැති කම තමයි. අනිත් එක කම්මැලිකම :( ආයේ පටන් ගන්න ඕනි..

      Delete
  13. බ්ලොග් එක ලස්සණයි...

    ReplyDelete
    Replies
    1. තැන්කූ... ආයේ එන්නකෝ වෙලාවක ^_^

      Delete
  14. අලුත් වෙන්න කාලේ හරි

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඔව් ඔව්. ආයේ ලියන්න ඕනි..

      Delete
    2. අවුරුද්දක්ම ගිහිල්ලා කෝ ලිව්වද ? අපිටත් නොකියම කසාදයක් වත් බැන්දද ?

      Delete
    3. හැමෝටම අමතක වෙලා ගියපු මාව, එක්කෙනෙක්ට මතක් වෙලා.. ගොඩාක් දුරට ආයේ බ්ලොග් ලියවෙන්නේ නැතිවේවි යසිත්...

      පුළු පුළුවන් වෙලාවට එන්නම්කෝ ඔයාලා ලියන පෝස්ට් කියවලා ක්මෙන්ට් එකක් දාන්න..

      Delete

මගේ අදහස ගැන ඔයාගෙත් අදහසක් කියල යන්න අමතක වෙනවද ?